Kaplica Madonna di San Brizio

Kaplica Madonna di San Brizio

i Sąd Ostateczny Łukasza Signorellego

Największe wrażenie na Herbercie zrobiła kaplica San Brizio i freski Signorellego:

„Po prawej stronie od ołtarza znajduje się druga kaplica: della Madonna di San Brizio, a w niej freski, które malował Fra Angelico i Luca Signorelli. Jak się rzekło, freski w kaplicy Madonny di San Brizio zaczął malować Fra Angelico, zjechawszy do Orvieto z trzema uczniami w roku 1447, ale bawił niedługo, zaledwie trzy i pół miesiąca, i porzucił zaczętą pracę, odwołany do Rzymu przez papieża Mikołaja V. Rada miejska starała się przez wiele lat namówić to Pinturicchia, to Perugina, co wymownie świadczy o ambicjach rajców; wreszcie po pięćdziesięciu latach zabiegów, bo w roku 1499, ugodzono się z Łukaszem Signorellim, uczniem Piera della Francesca, sześćdziesięcioletnim podówczas malarzem w pełni sławy, który przyjechał do Orvieto podpisać kontrakt na dzieło swego życia”.

Luca_signorelli,_cappella_di_san_brizio,_predica_e_punizione_dell'anticristo_03_signorelli_e_angelico

Luca Signorelli i Fra Angelico wg Signorellego w kaplicy San Brizio (wiki)

„Zmartwychwstanie ciał odbywa się na równinie płaskiej jak stół. W górze dwa dorodne anioły, mocno oparte stopami o powietrze, dmą w długie trąby: „A nogi jego podobne mosiądzowi jakoby w piekle palonemu, a głos jego jako głos wiela wód”. Powtórne narodzenie, wyjście z trzewi Wielkiej Matki odbywa się w męce. Scena zaprawiona jest eschatologicznym humorem, towarzyszy jej śmiech szkieletów przyglądających się obleczonemu właśnie w ciało człowiekowi. Szczegół frapujący: Signorelli, mistrz aktu, miał o osteologii wyobrażenie dość fantastyczne: kość miednicza jest jakby szerokim pasem z czterema otworami na przodzie”.

Signorelli_Resurrection

Luca Signorelli, Zmartwychwstanie ciał (wiki)

Luca_signorelli,_cappella_di_san_brizio,_resurrezione_dei_corpi_04

Luca Signorelli, Zmartwychwstanie ciał, fragment (wiki)

IMG_2322

Luca Signorelli, Potępieni (z lewej) i Zmartwychwstanie ciał (z prawej), fot. JMR

„Niebo nad potępionymi jest studium różnych stanów równowagi. Trzej aniołowie to wyważone skrzydlate trójkąty. Dwaj potępieni po lewej mają ciała zdeformowane bezwładnym spadaniem. Szatan z ciężką kobietą na plecach opada ślizgowym lotem ptaków lecących pod wiatr. Jeśli przyjdzie kiedy napisać prawdziwą historię nauki, wkład malarzy XV wieku, zgłębiających problemy przestrzeni, ruchu i materii, nie może być pominięty”.

Luca_signorelli,_cappella_di_san_brizio,_dannati_all'inferno_01

Luca Signorelli, Sąd Ostateczny, potępieni (wiki)

Luca_Signorelli_-_The_Damned_(detail)_-_WGA21224

Luca Signorelli, Sąd Ostateczny, fragment (wiki)

„Na koniec trzeba wyrzucić z siebie to bluźnierstwo wobec autorów podręczników: freski w Orvieto robią znacznie większe wrażenie niż freski Michała Anioła w Kaplicy Sykstyńskiej. Michał Anioł znał i pozostawał pod niewątpliwym wpływem malowideł w kaplicy San Brizio, ale wizja następcy dotknięta jest przekwitającym pięknem, a język zbyt giętki i swobodny oplata raczej przedmioty, niż je wyraża.

IMG_2321

Luca Signorelli, Czasy Antychrysta (z lewej) i Zbawieni (z prawej), fot. JMR

Rzadko wielcy poeci mają szczęście do wielkich ilustratorów. Dante znalazł godnego interpretatora w Łukaszu Signorellim”.

Signorelli,_Luca_-_selfportrait_alone